بررسی نقش فناوری‌های شهر هوشمند در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و دستیابی به توسعه پایدار شهری
  •   آرشیو : تابستان 1399
  •   کد پذیرش : 14050
  •   موضوع : سایر موضوعات مرتبط
  • نویسنده/گان : | فریبا قربانی خوشنود
  •   زبان : فارسی
  •   نوع مقاله : پژوهشی
  •   چکیده مقاله به فارسی : پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش فناوری‌های شهر هوشمند در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و دستیابی به توسعه پایدار شهری انجام شده است. در مدل پیشنهادی، اینترنت اشیا و زیرساخت‌های ارتباطی، هوش مصنوعی و تحلیل کلان‌داده، حکمرانی و خدمات الکترونیکی، حمل‌ونقل هوشمند، مدیریت هوشمند انرژی و محیط‌زیست و مشارکت دیجیتال شهروندان به‌عنوان ابعاد فناوری‌های شهر هوشمند در نظر گرفته شده‌اند. کیفیت زندگی شهری نیز براساس دسترسی به خدمات، سلامت و ایمنی، کیفیت محیط، تحرک، رفاه اقتصادی، مشارکت اجتماعی و رضایت از زندگی بررسی می‌شود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کمی، توصیفی‌ـ‌پیمایشی و مقطعی است. جامعه آماری شامل شهروندان ۱۸ سال و بالاتر ساکن هشت کلان‌شهر ایران است و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۴ نفر تعیین شده است. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته مبتنی بر مطالعات معتبر داخلی و خارجی است. تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی انجام می‌شود. مدل پژوهش افزون بر سنجش اثر مستقیم فناوری‌های شهر هوشمند بر کیفیت زندگی و توسعه پایدار، نقش میانجی کیفیت زندگی را نیز ارزیابی می‌کند. نوآوری پژوهش در تلفیق ابعاد فناورانه، انسانی، حکمرانی، عدالت دیجیتال و پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی در یک چارچوب شهروندمحور و قابل‌اندازه‌گیری است.
  •   لیست منابع : [1] اسماعیل‌زاده، ح.، فنی، ز.، و عبدلی، س. ف. (۱۳۹۸). هوشمندسازی، رویکردی در تحقق توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: منطقه ۶ تهران). پژوهش‌های جغرافیای انسانی، ۵۱(۱)، ۱۴۵–۱۵۷.
    [2] پوراحمد، ا.، زیاری، ک.، حاتمی‌نژاد، ح.، و پارساپشاه‌آبادی، ش. (۱۳۹۷). تبیین مفهوم و ویژگی‌های شهر هوشمند. باغ نظر، ۱۵(۵۸)، ۵–۲۶.
    [3] حسینی، س. ا.، لعلی‌نیت، ا.، و حیدری‌نیا، س. (۱۳۹۸). تبیین الگوی مدیریت هوشمند شهری، راهکاری نوین برای بهبود حکمرانی شهری. پژوهش‌های جغرافیایی برنامه‌ریزی شهری، ۷(۴)، ۷۴۳–۷۶۲.
    [4] Tomor, Z., Meijer, A., Michels, A., & Geertman, S. (2019). Smart governance for sustainable cities: Findings from a systematic literature review. Journal of Urban Technology, 26(4), 3–27. doi: 10.1080/10630732.2019.1651178.
    [5] Yigitcanlar, T., Kamruzzaman, M., Foth, M., Sabatini-Marques, J., da Costa, E., & Ioppolo, G. (2019). Can cities become smart without being sustainable? A systematic review of the literature. Sustainable Cities and Society, 45, 348–365. doi: 10.1016/j.scs.2018.11.033.
    [6] Macke, J., Casagrande, R. M., Sarate, J. A. R., & Silva, K. A. (2018). Smart city and quality of life: Citizens’ perception in a Brazilian case study. Journal of Cleaner Production, 182, 717–726. doi: 10.1016/j.jclepro.2018.02.078.
    [7] Rodríguez Bolívar, M. P., & López-Quiles, J. M. (2018). The quest for the quality of life in European smart cities: An empirical research. Proceedings of the 19th Annual International Conference on Digital Government Research, Article 24, 1–15. doi: 10.1145/3209281.3209296.
    [8] Bibri, S. E., & Krogstie, J. (2017). Smart sustainable cities of the future: An extensive interdisciplinary literature review. Sustainable Cities and Society, 31, 183–212. doi: 10.1016/j.scs.2017.02.016.
    [9] Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2017). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) (2nd ed.). SAGE Publications.
    [10] Yigitcanlar, T., & Kamruzzaman, M. (2018). Does smart city policy lead to sustainability of cities? Land Use Policy, 73, 49–58. doi: 10.1016/j.landusepol.2018.01.034.
    [11] Yeh, H. (2017). The effects of successful ICT-based smart city services: From citizens’ perspectives. Government Information Quarterly, 34(3), 556–565. doi: 10.1016/j.giq.2017.05.001.
    [12] Lytras, M. D., & Visvizi, A. (2018). Who uses smart city services and what to make of it: Toward interdisciplinary smart cities research. Sustainability, 10(6), 1998. https://doi.org/10.3390/su10061998
    [13] Lytras, M. D., Visvizi, A., & Sarirete, A. (2019). Clustering smart city services: Perceptions, expectations, responses. Sustainability, 11(6), 1669. https://doi.org/10.3390/su11061669
    [14] O’Dwyer, E., Pan, I., Acha, S., & Shah, N. (2019). Smart energy systems for sustainable smart cities: Current developments, trends and future directions. Applied Energy, 237, 581–597. doi: 10.1016/j.apenergy.2019.01.024.
    [15] Engelbert, J., van Zoonen, L., & Hirzalla, F. (2019). Excluding citizens from the European smart city: The discourse practices of pursuing and granting smartness. Technological Forecasting and Social Change, 142, 347–353. doi: 10.1016/j.techfore.2018.08.020.
    [16] Ruhlandt, R. W. S. (2018). The governance of smart cities: A systematic literature review. Cities, 81, 1–23. doi: 10.1016/j.cities.2018.02.014.
    [17] Mora, L., Bolici, R., & Deakin, M. (2017). The first two decades of smart-city research: A bibliometric analysis. Journal of Urban Technology, 24(1), 3–27. doi: 10.1080/10630732.2017.1285123.
    [18] Xin, B., & Qu, Y. (2019). Effects of smart city policies on green total factor productivity: Evidence from a quasi-natural experiment in China. International Journal of Environmental Research and Public Health, 16(13), 2396. doi: 10.3390/ijerph16132396.
  •   کلمات کلیدی به فارسی : شهر هوشمند، فناوری‌های شهری، کیفیت زندگی، توسعه پایدار شهری، حکمرانی هوشمند، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا.
  •   چکیده مقاله به انگلیسی :
  •   کلمات کلیدی به انگلیسی :
  •  صفحات : 48-61
  •   دانلود فایل ( 879.63 KB )